Oortwolk

De Oortwolk is een “wolk” van objecten buiten ons zonnestelsel en geldt als laatste onderdeel van ons zonnestelsel. De Oortwolk was een hypothese van professor Jan Hendrik Oort (waar de wolk naar is vernoemd). Hij wilde verklaren waarom er nog steeds kometen waren. Kometen vallen namelijk na enkele banen om de zon uit elkaar doordat stof en ijs weg wordt geblazen en verdampt. De Oortwolk wordt een ‘wolk’ genoemd, omdat zij als een bolvormig schild om ons zonnestelsel zweeft en niet als een platte schijf zoals de Kuipergordel dat wel doet.

Pas later vond Gerard Kuiper dat er nog een andere gordel moest zijn die dichter bij de zon moest staan. Dat is de Kuipergordel. De kometen die je vaak ziet, dus de tussenpozen dat ze voor ons onzichtbaar zijn kort zijn  komen vaak uit de Kuipergordel. De kometen die je minder vaak ziet, dus met lange tussenpozen  komen juist meestal uit de Oortwolk (de tussenpozen zijn, ook als ze kort zijn, in jaren gerekend). De baan die zij beschrijven is dan ook groter dan de baan van kometen uit de Kuipergordel.

De Oortwolk is een overblijfsel, dus eigenlijk de “afval” van het ontstaan van ons zonnestelsel. Op die afstand (tussen de 2.000 en 50.000 Astronomische Eenheid (AE) sommige denken zelfs tot 200.000 AE) was er niet genoeg aantrekkingskracht van de zon meer om een object te vormen, maar wel genoeg om vrij stabiel rond de zon en de planeten te zweven. De Oortwolk is, net als de rest van ons zonnestelsel, 4,6 miljard jaar oud. Net als in de Kuipergordel zijn deze objecten van ijs en steen en kunnen ze enorm variëren in grootte.

Oortwolk